İşte kayıplardaki 'delice' ben

Bu yazı; Muammer KOTBAŞ tarafından aylık yayımlanan 'Öküz' dergisinin Eylül 2001 tarihli sayısında yayımlanmıştır. (2001 yılı aynı zamanda Muammer KOTBAŞ'ın karikatürde 20. yılı..)


"İşte kayıplardaki 'delice' ben;
       Ortaokul dönemlerimde, derste karikatür çizerek arkadaşlarımı güldürdüğüm ve huzuru bozduğum (!) için sınıftan atıldım. Lisede okul panosuna karikatür-fıkra köşesi yaptığım için "disiplin" kapısından döndüm.
       Öğretmenlerimin (!) sert, katı, anlayışsız tutumları yüzünden inadına karikatür çizmeye söz verdim.
       İki üniversiteyi, karikatür sevdasından yarıda bıraktım.
       Bir yıllık bir evlilik sonrası karım beni terk etti.
       Maaşlı her türlü işi reddettim, özgürlüğü seçtim. Bedelini ödemek kaydıyla.
       Babama rest çekip başkaldırdım, evi terk ettim.
       Anama hayırlı (!) evlat olamadım.
       Dergi bürolarında, açıkhava segilerimin mekanlarında gönüllü yattım.
       Otostopla beş parasız Türkiye turlarına çıkıp, devetsiz-gönüllü katıldığım festivallerde sergiler açtım. Çizimler yapıp satarak; parasıyla içtim, gezdim, yazdım, notlar aldım.
       Parklarda, banklarda, otogarlarda uyudum (gönüllü..).
       Baba-mın(!) cenazesine katılmadım. Nerede gömülü olduğunu da hiç merak etmiyorum.
       Çizimle ilgili iş getiren hiç kimseye (ücretli-ücretsiz) hayır demedim, çizdim. Karikatür için dostlarımı, ailemi kırdım.
       Elime geçen minicik paraları kırtasiye, fotokopi, posta, kargo, karton ve boyalara; kocaman paraları yeğenlerimin özel zevk ve hobilerine; dostlarıma harcadım. Aç kaldığım da oldu, dert etmedim, vazgeçmedim. Bu inadım halâ sürmekte. Bekârım ve öyle kalmaktır kararım.
Geceleri çalışırım odamda.. Sabah 6, 7, 8 veya 9 gibi yatıp, 3, 4 ya da 5 saat ancak uyuyabilirim.
       Günde iki paket "Uzun Samsun" sigarası içerim, yine de çok hızlı koşarım.
       'KOTBAŞ felsefesi'ni nihayet yarattım, adam etmeye çalışıyorum.
       Yedi yıldır kadınlardan uzak ve yalnız yaşıyorum. Yaklaşmaya çalışanlardan köşe-bucak kaçıyorum.
       43 yaşıma girdim; az yemek, az konuşmak, az uyumak.. çok yürümek, çok düşünmek ve çalışmak.. genç kalmamdaki sırlardan bazılarıdır.
       Hayırsever bir vatandaşın bağışladığı GSM'im var. Her ay faturasını, elime geçen çizim paracıklarıyla, son gününde 16:45'lerde ödeyebiliyorum.
       Karikatürcüler Derneği üyesiyim (12 yıldır)
       Dostlarımın internet ortamında adıma açtığı iki ayrı sayfam var. Birini bir buçuk kez gördüm, diğerini henüz görmedim.
       Arasıra kendimi karikatürcü zannetsem de, karikatür sanatına olan sevgi ve saygımdan dolayı, kimsenin karikatür çizmediği ortamlarda 'NÖBETÇİ KARİKATÜRCÜ' sıfatıyla dolaşmaktayım.
       Öldüğümde yakılmak ve küllerimin rüzgarda savrulması vasiyetimdir. 

Bu serüven bitmeyecek!..
1991- Trabzon'da Hamsi Dergisi kurucusu ve çizeri olarak 1,5 yıl,
1992- Otostop.. festivallerde segilerim
1993- Özel bir radyoda iki programa metin yazarlığı (ücretsiz).. Borç parayla 34 yaşımda bedelli askerlik.
1994- Dünyada ilk kez Tamer KÜÇÜK'le geliştirdiğimiz "Masa Üstü" karikatür sergisi.. Yerel bir tv'de Hakan SÜMER'le mizah programı hazırlayıcılığı ve sunuculuğu.. Hakan SÜMER'le otostop, festivallerde sergiler.. Karikatürcüler Derneği Trabzon Temsilcisi olarak 8 ay görev.. AÖF terk,
1995- Yerel bir tiyatroda 4 oyunda oyuncu, dekor-sahne tasarımcısı, kapı görevlisi, bilet kesicisi, salondan çöpleri toplayıcılık görevi (parasız).. Karadeniz Olay Gazetesinde çizer, muhabir, mizah ve sanat sayfaları hazırlayıcılığı (yan ücretsiz),
1996- 'Bileşke' dergisinde hiç para alamadan muhabirlik, çizerlik.. 'Türksesi' gazetesinde mizah sayfası, günlük bulmaca hazırlayıcılığı (ücretsiz),
1997- İstanbul'a dönüş.. 'Fesat' dergisinde çizerlik (parasız).. Trabzon'a dönüş,
1998, 1999, 2000, 2001- Çalışmak için zaman zaman İstanbul'u ziyaret..Karikatür, sergi, ödül, çizim işleri.. Trabzon'dan bunalma, sıkılma.. Bir kaç yayına sürekli çizim.. Şehirden kaçış planları. zamanın derinliğinde yok olma serüveni..

       Kitap ve dergi kapakları, kitap resimleme, afiş, broşür, pano çalışmaları.. Ürettiğim karikatürle bağlantılı hediyelik eşyaların el emeği üretimi ve sergilerde satışı.. Çevre il ve ilçelere, sunulan olanaklar ölçüsünde sergi taşıma işleri ve adını sayamadığım bir çok şeyle gemileri yaktım!.."    
(Öküz dergisi, Sayı: 2001/09, s-27)